هرچه دوستش به او گفت
غلامرضا خم شو ، فایده ای نداشت
بعد از مراسم ازش پرسیدن ، چرا خم نشدی
برایت دردسر میشود ، او شاه مملکت است
گفت هر که میخواهد باشد :
تختی فقط برای بوسیدن دست مادرش خم میشود.
(قربون هرکی مرده و علی وار زندگی میکنه, دمش گرم.)
(روحش شاد)
قابل توجه عزیزان! این من٫ من نوعی میباشد از جنس زن!!
اگر به خانهي من آمدي
برايم مداد بياور مداد سياه
ميخواهم روي چهرهام خط بکشم
تا به جرم زيبايي در قفس نيفتم
يک ضربدر هم روي قلبم تا به هوس هم نيفتم!
يک مداد پاک کن بده براي محو لبها
نميخواهم کسي به هواي سرخيشان، سياهم کند!
يک بيلچه، تا تمام غرايز زنانه را از ريشه درآورم
شخم بزنم وجودم را ... بدون اينها راحتتر به بهشت ميروم گويا!
يک تيغ بده، موهايم را از ته بتراشم، سرم هوايي بخورد
و بيواسطه روسري کمي بيانديشم!
نخ و سوزن هم بده، براي زبانم
ميخواهم بدوزمش به سق..
... اينگونه فريادم بي صداتر است!
قيچي يادت نرود،
ميخواهم هر روز انديشه هايم را سانسور کنم!
پودر رختشويي هم لازم دارم
براي شستشوي مغزي!
مغزم را که شستم، پهن کنم روي بند
تا آرمانهايم را باد با خود ببرد به آنجايي که عرب ني انداخت..
ميداني که؟ بايد واقعبين بود !
صداخفه کن هم اگر گير آوردي بگير!
ميخواهم وقتي به جرم عشق و انتخاب،
برچسب فاحشه ميزنندم
بغضم را در گلو خفه کنم!
يک کپي از هويتم را هم ميخواهم
براي وقتي که خواهران و برادران ديني به قصد ارشاد،
فحش و تحقير تقديمم ميکنند،
به ياد بياورم که کيستم!
ترا به خدا ... اگر جايي ديدي حقي ميفروختند
برايم بخر ... تا در غذا بريزم
ترجيح ميدهم خودم قبل از ديگران حقم را بخورم !
سر آخر اگر پولي برايت ماند
برايم يک پلاکارد بخر به شکل گردنبند،
بياويزم به گردنم ...
و رويش با حروف درشت بنويسم:
من يک انسانم
من هنــــــوز يک انسانم
من هــــــــــــــــر روز يک انسانم
چه سری،چه دمی عجب تیپ خفنی،
یه دن آواز با خوان حال کنیمان.
قلاقه نونره هشت زیر قلشو گفت:
برو سره خور پته پیس مه خودوم بچه ی همدانم..
بچه های دانشگا رو از روی محل نشستن سر کلاس طبقه بندی میکنم :
ردیف اول : حال به هم زن !
وسطی ها : یه سلام علیکی داریم !
ته کلاس : دمشون گرم !
اونایی که اصن کلاس نمیان : اینا رفیقمن !
آناتومی قلب دخترا و پسرا !
ازدواج تو ایران
تموم جانوران وقت جفت گیریشون که میشه میرن جفت میگیرن !
و اما ایرانیا وقتی طبق احتیاجات طبیعی نیاز به جُفت پیدا می کنن :
۲۰ سالگی : آخه تو از زندگی چی میفهمی جوجه ؟!
۲۱ سالگی : دَرسِت رو بخون ، زر اضافه نزن
۲۲ سالگی : بدو برو سربازی تا سر حال بیای
۲۳ سالگی ( حین خدمت ) : به علت وجود کافور در غذا ، عملاً نیاز به جفت میپَره !
۲۴ سالگی : تحصیلات داری آخه ؟ به چه رویی میخوای بری زن بستونی ؟
۲۵ سالگی ( داخل دانشگاه ) : با شمام ، خانوم و آقا ، تشریف بیارین حراست
۲۶ سالگی : هنوز در حال ادامه تحصیلات
۲۷ سالگی : کماکان ادامه ی تحصیل … ( چند باری بازداشت توسط نیروی محترم گشت ارشاد )
۲۸ سالگی ( پایان تحصیلات ) : شغلت کو ؟ کارت کو ؟ پس اندازت کو ؟
۲۹ سالگی : دلار رفته بالا ، سکه رفته بالا ، زن گرفتن دیگه به صرفه نیس . هم خودم بدبخت میشم ، هم زنم
۳۰ سالگی : کی حال ازدواج داره دیگه ؟ … بیخیال !
۳۱ سالگی … حرفی داری روبرو بگو نه پشت سر
زیر بارون اگر دختری رو سوار کردید
جای شماره به او امنیت بدهید
او را به مقصد مورد نظرش برسانید
نه به مقصد مورد نظرتان
!
بگذارید وقتی زن ایرانی مرد ایرانی را در کوچه ای خلوت میبیند
احساس امنیت کند ؛ نه احساس ترس
بیایید فارغ از جنسیت...
کمی هم مــَــرد باشیم
!
ای کاش میشد تورا دوباره ببینم و دستان مهربانت را دوباره ببوسم ودوباره برایم ازگذشته ات حرف بزنی . هنگامی که شنیدم تو را از دست داده ام بغضی مرا فرا گرفت که قابل توصیف نیست ای مادر بزرگ من .
روز جمعه مادربزرگم را از دست دادم . مادربزرگ مهربانم را.
روحت شاد .
این چه عشقی است که من در دل دارم ؟
من از این عشق چه حاصل دارم ؟
میگریزی ز من و در طلبت کوشش باطل دارم
باز لبهای عطش کرده من عشق سوزان تو را میجوید
میتپد قلبمو با تپشی قصه عشق تو را میگوید.(فروغ فرخ زاد در بزم دکتر شریعتی)
گاهی دلمان گیر است از کسی ، و گاهی دلمان گیر است درکسی،گاهی گیر هست دلمان در دلی و گاهی گریه میشود این گیرها
صدای پایی در پله های طبقه ی چندم از بحبوحه ی ذهنم میپچد این روزها ، این روزها و حتی شب ها لامصب گیر کرده است ، حرفی در دل ، بغضی در حنجره ای که خدا از رگش به من نزدیک تر است!
یعنی خدای دلیل اینهمه است یا من دلیل اینهمه خدای !
میگویند عشق مکثی است قبل بیداری ،مزخرف است . شاید مکثی است قبل خوابی کهفانه وکهنه و یا اشتباهی عظیم یا اصلا محرک است شاید و ذهنی خواب زده میطلبد همواره و یا اینکه من اشتباهی هستم یا اینکه تو.
دهان بسته است و حرف ها یک به یک به ساحل مرگ مینشینند همچون نهنگ های فرو رفته در ابی چشمان سیاهت.
شوخی میکنیم اینکه نفس میکشیم ، شوخی میکنیم اینکه حرف میزنیم ، شوخی میکنیم و همین شوخی ما را میکند و دلمان را شوخ میسازد و باور را نیست!
مجبورم ، مجبورم که یادت را دود کنم در خود و فرو برم هق هق را در قلبم و بگویند که وحشی بی احساسم...!
ما هیچ ، ما فقط و فقط یک نگاه...
یادم باشد حرفی نزنم که به کسی بر بخورد *نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد
خطی ننویسم که آزار دهد کسی را*یادم باشد جواب کینه را با کمتر از مهر و جواب دو رنگی را با کمتر از صداقت ندهم
یادم باشد از چشمه درس خروش بگیرم و از آسمان درس پاک زیستن
یادم باشد برای درس گرفتن و درس دادن به دنیا آمده ام نه برای تکرار اشتباهات گذشتگان
یادم باشد گره تنهایی و دلتنگی هر کسی فقط به دست خودش باز میشود*یادم باشد زمان بهترین استاد است
یادم باشد از بچه ها خیلی چیزها میتوان آموخت*یادم باشد قبل ازهر کاراول با انگشت به پیشانی ام بزنم تا بعد با مشت بر سرم نکوبم
یادم باشد قلب کسی را نشکنم
یادم باشد که عشق کیمیای زندگی است.
